Belli ki – (Yasakmeyve, Mart – Nisan 2012)

Belli ki…

1.

güldendir derdim, dedim kanattım tekrar yaralarımı

sakladım kendimi boşluğa

belli ki çocuktum kar gibi

belli ki ellerim yok gövdeme

şu halde bulsalar kimliğimi geri vermişken devlete

belli ki ağzımı açamayan sırtımdan çıkarttığım bıçakla

van gogh’un kulağını kesmişim

nietsizche’nin atına ters binmişim belli ki

bir şeyler yazacaktım gökyüzüne

belli ki aklın da ötesini görmüşken böyle

yağmurla öpüşmüşümken

boş şişeleri de yan yana dizmişken

feleğin çemberine bir tel takıp koşuşturmuşum bi’de sokaklarda

musa’nın asasıyla girmişim kavgalara

isa’nın çarmığına halkalar fırlatmışım

anka’ya sapan çekmişim

yedi cücelerden almışım pamuk prensesi parasıyla

kırmızı başlıklı kızda kalmış ama gönlüm

ama bu kör gönlüm hep dışında, hep dışarısında kalmış her şeyin

bir şey etmediği yerde eğilip göğe

güneşin yüreğim kadar sıcak olmadığını da söylemişim

belli ki bu yaradan sonra tüm çiçekler gül olmuş

tüm geceler ayın öteki yüzü

ama

belli ki çocuktum karlı dağlarda katır sırtında tütün, sigara

belli ki ölmek yarım saat süren bir bombardımanla

“heron” bile diyebilmezken daha

belli ki yoksulluğumuzu kaçırıyorduk devletten ve yarından

belli ki ölüm, hepimizin sonsuzluk uykusu

belli ki ölüm, tanrının yalnız kalma korkusu

 

mahir karayazı 31.12.2011

Benzer Şeyler