Gidilemeyen Bir Yoldan Geriye – (şiir)

I

bilirim…

(uzaktadır bir dağın çağırdığı gibi

taş ocakları ve kum kaldıran kamyonlar ve güneşin sarısı

terin turuncuya çalması gibi

bir otobüsün camında yansıyan kendime çerçevelenmiş köy resmidir

şehrin yüzüne vurulmuştur

ilk önce acı ezberletilmiştir çünkü ona

ses kadar uzak düş kadar yakındır

öpmüşümdür

bir türküdür

günlerden beri ağzımda

sevişsem bulut öykünsem yağmur

kısalamayan nehirler gibi

ölümü öpüp

ölmüşümdür

geçtiğim dünyanızdan

“buğday tarlası ve kargalar”dır*

eksildiğim hayat tutunduğum yaşamdır

yoksulluktur cevapsız

soru kalmış azınlıktır

ağacın kuşa baktığıdır

uçmak değil ya özgürlük yere çakılmaktır

parklarda yatan gazetelerle örtünmüş bir evsizdir

birazdır sonradır sonrasıdır

gecedir karanlıktır

pencereden bakmaktadır

aksayarak aynı saatte sokaktan geçen bir adam

omuzları az yüzü umurunda olmayan, vaktinde işine giden biridir

sakalı uzamış tıraş olması gerekir

olur

şurasından burasından ellemektedir konsomatrisleri

ne bileyim sevdiği şeyler de vardır

birden bire ayrılan bulutlardan düşmüş de

gerçekten sonsuza bakar gibidir

göller düşünür kurumuş yapraklar

günlerden perşembe olabilir

görebilir kendinden başkalarını aynada

ama kurtulmuştur isminden

vurup asasını bir şehre

bölmüştür bölünmüştür ikiye

bulmuştur

devlet denilenin deniz korkusunu

uyumsuzdur

çöp poşetlerini parçalayan kedidir

ıslaktır yıldızlar kadar

parmaklarıyla gece gökyüzüne dokunup

bir orospuyu öper gibi umursuz

uzanmaktadır uykusuz

çiçeğe kaçan çocuklar gibi sevincini içinde taşır

mavidir uçsuz)

gözlerimde açan goncadır

aşktandır

nerdeyse affedeceğim tanrıyı

bıraksalar kendimi

aşk balkonudur yaşamın

sarkmaksa ta kendisi

* : Van Gogh

yasakmeyve 39. sayı – mahir karayazı

Benzer Şeyler